Przedchrześcijańscy Słowianie byli politeistami. Wierzyli w wielu Bogów, którym cześć oddawali w świętych gajach i na szczytach wzgórz. Dopiero później, w wyniku kontaktów z chrześcijaństwem, Słowianie zaczęli wznosić swoim bogom świątynie. Wierzenia Słowian nie były jednolite. Wynikało to z różnic pomiędzy poszczególnymi grupami, zamieszkującymi różne części Europy.
Słowianie organizowali się w plemiona, które składały się z różnych rodów. Decyzje podejmowano na wiecach, czyli zgromadzeniach wszystkich wolnych mężczyzn. Przedstawiciele największych rodów mogli zasiadać w starszyźnie i być powoływani na wodzów. Z czasem ich władza wzrastała, aż przeobrazili się oni w dynastie książęce, rządzące danymi plemionami. Słowianie zajmowali się głównie rolnictwem, zaś w trakcie wędrówek łupieniem osad. Z czasem zaczęli osiedlać się w jednym miejscu, tworząc tak zwane opola.
Przed przyjęciem chrześcijaństwa i utworzeniem scentralizowanych państw, Słowianie dzielili się na wiele plemion zamieszkujących opola i wyznających wielu różnych bogów i bogiń.