Stanisław Wyspiański zrywa z mitem romantycznym polegającym na zjednoczeniu narodowym. Wyspiański pokazuje, że między inteligencją a chłopstwem istnieją różnice uniemożliwiające zjednoczenie, np. wywyższanie się inteligencji i niezrozumienie życia wsi. Podobnie zrywa on z mitem pracy organicznej, która zakładała, że inteligencja będzie swoją wiedza wspierała i edukowała chłopstwo. Natomiast w Weselu widać, że inteligencja fascynuje się wsią, jej życiem, ale widzi ją jedynie jako obrazek, a nie jako materiał do współpracy.
Młoda Polska to epoka, której ramy czasowe są umowę określane na lata ok. 1980-1918. Jest to nazwa wymyślona przez twórców epoki na wzór ówczesnych trendów (np. Młode Niemcy), po raz pierwszy pojawiła się w cyklu artykułów Artura Górskiego publikowanych w krakowskim „Życiu”. Młoda Polska wpisuje się w ramy europejskiego modernizmu, który trwał od drugiej połowy XIX wieku do początków wieku XX. Modernizm z francuskiego znaczy nowoczesny.