Wiesz Franciszka Nowickiego reprezentuje symbolizm. Jej cechy to:
- pojawienie się wieloznacznego symbolu (świerk);
- sugerowanie nastroju poprzez środki poetyckie: metaforę, antropomorfizację („Gniewne góry”), wyrazy dźwiękonaśladowcze („trzasnął”) i opis przyrody;
- wprowadzeniu tajemniczości, niejasności;
- sugerowanie wieloznaczności, ponadczasowości obrazu;
- odbiór oparty na sugestii, intuicji.
Maria Podraza- Kwiatkowska pisała o symbolu: „Nazwać przedmiot, to zniszczyć trzy czwarte rozkoszy poetyckiej, jaką daje powolne odgadywanie; sugerować – oto ideał.”