Cechy dramatu modernistycznego:
- przeplatanie się scen realistycznych z fantastycznymi – w Weselu występują bohaterowie realistyczni oraz bohaterowie ze świata duchów; w Nocy listopadowej są powstańcy oraz postaci antyczne.
- występuje synkretyzm sztuk: połączenie muzyki malarstwa i tańca – widać tę cechę w didaskaliach Wyspiańskiego, który szczegółowo planował scenografię; motyw tańca w Weselu;
- nastrój tajemniczości, niezwykłości – w dramatach Wyspiańskiego stworzony przez porę nocną, pojawiające się zjawy;
- występuje symbolizm – poszczególne postaci są symbolami, np. Chochoł jako symbol pogrążonej w śnie Polski; Kora w Nocy listopadowej przywołuje obraz ziarna, co odnosi się także do sytuacji Polski, która jak ziarno odrodzi się na wiosnę;
- wykorzystanie naturalizmu, indywidualizacja bohatera, np. w Weselu wprowadzenie elementów gwary
Młoda Polska to epoka, której ramy czasowe są umowę określane na lata ok. 1980-1918. Jest to nazwa wymyślona przez twórców epoki na wzór ówczesnych trendów (np. Młode Niemcy), po raz pierwszy pojawiła się w cyklu artykułów Artura Górskiego publikowanych w krakowskim „Życiu”. Młoda Polska wpisuje się w ramy europejskiego modernizmu, który trwał od drugiej połowy XIX wieku do początków wieku XX. Modernizm z francuskiego znaczy nowoczesny.