Na polskiej wsi panuje hierarchia, są bogatsi i biedniejsi chłopi, osoby pełniące służbę społeczną jak wójt, chłop. Wszyscy związani są z ziemią i z cyklem przyrody, od którego zależne jest też ich życie. Rodziny żyją wielopokoleniowo, dzieci przez długi czas zależne są od rodziców, po przepisaniu gospodarstwa na potomstwo rodzice powinno otrzymać tzw. wycug, jednak nie zawsze tak się dzieje. Dla chłopów ważny jest czas świąt kościelnych, celebrują niedzielę, która jest dniem wolnym. Przez resztę tygodnia cała rodzina pracuje w gospodarstwie.
Młoda Polska to epoka, której ramy czasowe są umowę określane na lata ok. 1980-1918. Jest to nazwa wymyślona przez twórców epoki na wzór ówczesnych trendów (np. Młode Niemcy), po raz pierwszy pojawiła się w cyklu artykułów Artura Górskiego publikowanych w krakowskim „Życiu”. Młoda Polska wpisuje się w ramy europejskiego modernizmu, który trwał od drugiej połowy XIX wieku do początków wieku XX. Modernizm z francuskiego znaczy nowoczesny.