Aleksander Wielki to jedna z najbardziej popularnych postaci historycznych, można jednak ocenić, że popularność i niejako legendarny status zostały przypisane macedońskiemu wodzowi słusznie. Objąwszy tron w wieku 20 lat (336 r. p.n.e.), niezwłocznie kontynuował przygotowania do kampanii przeciwko Persom, którą szykował już jego ojciec, Filip II.
Jego nauczycielem był Arystoteles, Aleksander dorastał też niejako w cieniu swojego ojca, niezwykle utalentowanego dowódcy i polityka. Te dwa czynniki z pewnością ukształtowały młodego wodza z jednej strony jako inteligentnego, posiadającego szeroką wiedzę polityka, z drugiej jako wybitnego wodza militarnego. W 334 r. p.n.e. Aleksander podjął się, na czele Ligii Korynckiej, wyprawy przeciwko Persom. Niejakim wstępem do kampanii było stłumienie powstania w Tracji i Ilyrii w 335 r. p.n.e.
Krótkie życie Aleksandra upłynęło w ogromnej większości na wojnie i kolejnych podbojach. Kampania militarna zakończyła się w 324 r. p.n.e., a młody władca umarł w Babilonie w roku 323 p.n.e. W ciągu życia nie tylko podbił większość znanego świata, ale i przesunął jego granice, docierając aż do Indii i Oceanu Spokojnego.
Imperium Aleksandra rozpadło się krótko po jego śmierci, jednak skutki jego podbojów ukształtowały starożytny świat aż do okresu rzymskich podbojów w III i II w. p.n.e. Integracja kultury greckiej i bliskowschodniej spowodowała, że powstała unikalna kultura hellenistyczna.
Aleksander Wielki na zawsze zmienił oblicze świata antycznego, nie tylko greckiego. Jego podboje doprowadziły do powstania Imperium Macedońskiego oraz kultury hellenistycznej, którą po upadku Macedonii bardzo zainteresowali się Rzymianie.