Z zamieszczonych tekstów historycznych na temat przywileju mielnickiego oraz konstytucji Nihil novi możemy wywnioskować, że wprowadzane regulacje ustrojowe miały za zadanie dbać o dobro narodu, chronić je przed wprowadzaniem przez władcę krzywdzącego prawa i ograniczaniem jego wolności. Władza została oddana grupie ludzi – senatowi, nie była skupiona w rękach króla, czyli jednej osobie który, mógłby dbać bardziej o swoje interesy niż o dobro ludu.
