Dzięki tego typu dziennikom z okresu powstania warszawskiego dowiadujemy się wiele cennych informacji o przeżyciach cywilów, których nie doświadczymy, zgłębiając zapiski o działaniach zbrojnych czy planach akcji. Z relacji wywnioskować można, jakie warunki życia panowały na Żoliborzu podczas powstania, jak pozyskiwano żywność i jak radzono sobie w prowizorycznych szpitalach powstańczych. Wykorzystywanie osobistych wspomnień w procesie badań historycznych może wiązać się z ryzykiem w postaci subiektywności tych informacji, a wraz z upływem czasu możemy bardziej pamiętać nasze odczucia, które mogą być nieadekwatne do minionych sytuacji, zmodyfikowane przez ciężkie przeżycia.
