W wierszu podkreśl: pusta, co?, zawadzę, to dobre, zeszłą razą, w sam raz,
Obecność kolokwializmów świadczy o intencjach „ja” lirycznego oraz o charakterze wypowiadającej się w wierszu osoby. Tuwim, umieszczając w ustach podmiotu lirycznego kolokwializmy oraz rysując konkretną sytuację (zaloty do damy), tworzy postać ulicznego amanta, szarlatana, osoby pozornie kulturalnej i szanującej kobiety, lecz w rzeczywistości niedbałej, niechlujnej.
Kolokwializm to wyraz, który jest używany w języku potocznym, głównie w komunikacji ustnej. „Ja liryczne” /podmiot liryczny to osoba wypowiadająca się w wierszu.