Norma wzorcowa: przemówienie, komunikacja z wykładowcą, rozmowa o pacę
Norma użytkowa: rozmowa z kolegami, gra w piłkę, rozmowa z mechanikiem o stanie samochodu
Norma językowa to sposób, w jaki system językowy jest używany, przetwarzany i realizowany w wypowiedziach. Norma wzorcowa to inaczej norma wysoka, charakterystyczna dla wzorcowej postaci języka, raczej formalna, opierająca się na użyciu poprawnej stylistyki i gramatyki. Norma użytkowa do dopuszczalny sposób użycia języka w sytuacjach nieformalnych. Norma użytkowa wykształca się w drodze odformalizowanego używania języka najczęściej po prostu w codziennej komunikacji. Norma użytkowa pokrywa się niekiedy z formą wzorcową, ale nie zawsze jest z nią zgodna, jednocześnie pozostając dopuszczona do użytku w pozwalających na to sytuacjach.