Podkreśl te wyrazy: mimo, pobieżał, tom myślał, waćpanna, peregrynujesz, baczysz, miesiąc, powiadają, dworujesz, kaźń, ochyby, miłuję, klimkiem, jam, jeno z umysłu, zaklinam, krotochwila, respons, mamli, żem, com, jeno, po sercu.
– Utrudziłam się srodze, a wybyłam powietrza zażyć.
– Tak. Ekstraordynaryjnie emanuje światłem.
– Nie pojmuję.
– Kiedy to prawdę powiadam.
– Waćpan, zdaje się, deklaruje się afektem, wyznaje miłość? Chce w związek iść?
– Waćpan mnie konfundujesz, nie jestem serca pewna, a nie chcę mu na marne folgować. Nie strój waćpan fąfrów, już baczę po licu, że zanosi się na to. Nie przystoi deklarować się z afektem, a wewnątrz nie być pewną. Wolę dać waćpanowi arbuza, ale szczerze, tak samo, jak szczerą chcę być, będąc po sercu.
Archaizm to sformułowanie lub wyraz, które wyszły już z użycia w języku. Może to także być znaczenie, do którego nie odnosi się już dany wyraz. Archaizacja to rodzaj stylizacji językowej. Polega na celowym użyciu archaizmów w tekście, aby nadać utworowi cechy dawności i uwiarygodnić język jego bohaterów. Najczęściej stosuje się w niej zmianę szyku wyrazów, zmianę niektórych wyrazów na archaizmy oraz nadanie niektórym wyrazom formy archaicznej.