| Fragment ukazujący zachowanie Jana przy Mogile | Interpretacja |
| „Jan w milczeniu pagórek ten Justynie ukazał, ona też, milcząc, skinęła głową; wiedziała, że to zbiorowa mogiła.– Ilu? – z cicha zapytała.– Czterdziestu – odpowiedział, głowę znowu odkrył i kroku przyśpieszył.[…] Jan z głową odkrytą u stóp Mogiły stojąc, z wolna wymówił:– Zupełnie jak w pieśni:»Chyba czarny kruk zakracze,Czarna chmura dżdżem zapłacze…«” | – szczególne miejsce dla Jana;– ukazanie Mogiły w milczeniu w celu uniknięcia naruszenia powagi przestrzeni;– sakralny charakter Mogiły;– odkrycie głowy jako wyraz szacunku i hołdu dla poległych. |
Mogiła jest wyjątkowym i świętym miejscem dla Jana, które traktuje z powagą i szacunkiem. Wskazuje na to jego zachowanie: cisza miejsca, odkrycie głowy, wypowiedzenie pieśni.