Cesarz Francuzów był genialnym strategiem i dowódcą wojskowym, posiadał głęboką wiedzę taktyczną, umiejętność szybkiego podejmowania decyzji i zdolność do przewidywania ruchów przeciwników, co pozwoliło mu osiągnąć wielkie zwycięstwa.
Bonaparte wprowadził wiele reform w armii francuskiej, przyczyniając się do jej większej efektywności i mobilności. Zmiany te obejmowały wprowadzenie powszechnego poboru, zwiększenie dyscypliny, poprawy szkolenia żołnierzy, a także rozwoju taktyki.
Był on mistrzem stosowania propagandy w sztuce i prasie, dzięki którym kreował swój pozytywny wizerunek.
Napoleon umocnił swoją władzę jako Pierwszy Konsul, a później cesarz Francuzów, dzięki czemu miał kontrolę nad decyzjami politycznymi, wojskowymi i gospodarczymi.
Centralizacja władzy pozwoliła mu podejmować szybkie decyzje i realizować własne cele. Wykorzystywał w tym celu idee rewolucji francuskiej, takie jak równość i wolność, a jego obietnice poprawy warunków życia, zwalczania korupcji i przywrócenia porządku społecznego przyciągały poparcie szerokich mas społecznych.
Mocarstwa zachodnie czuły się zagrożone dokonaniami Napoleona, gdyż dążył on do rozszerzenia swojej władzy na inne kraje i tworzenia europejskiego imperium. Jego ekspansjonizm i reformy wprowadzane, obejmujące m.in. kodyfikację prawa pod postacią Kodeksu Napoleona, czy zasady równości i sprawiedliwości, budziły obawy w tradycyjnych monarchiach, które obawiały się zaniku swojej władzy i wpływów.
Napoleon był jednym z pierwszych przykładów nowoczesnego przywódcy, który wykorzystywał propagandę i media do budowania swojego wizerunku i zdobywania poparcia społecznego. Jego umiejętność kreowania swojego wizerunku przyczyniła się do kultu osobowości, który otaczał go za jego życia i przetrwał po jego śmierci.