Napoleon inspirował się rzymskim modelem rządów, szczególnie w kontekście organizacji i sprawowaniu władzy, a poprzez koronację, chciał nawiązać do potęgi i prestiżu Cesarstwa Rzymskiego. Bonaparte chciał się także porównać z wielkim władcą - Karolem Wielkim, który panował w IX wieku i zjednoczył większość Europy Zachodniej. Koronacja na cesarza miała symbolizować jego aspiracje do władzy absolutnej oraz przywrócenie jedności i potęgi Francji. Napoleon chciał kontynuować długą historię francuskich władców oraz przywrócić poczucie stabilności i dumy z historii i dziedzictwa narodowego. Koronacja Napoleona była uroczystością religijną, podczas której powinien otrzymać on koronę z rąk papieża, jednak, postanowił on odebrać ją z rąk zwierzchnika kościoła, by koronować się samodzielnie. Ten symboliczny gest miała podkreślić, że władza cesarska stoi ponad Boską.
Nawiązanie do tych tradycji i symboli miało na celu podkreślenie prestiżu, władzy i legitymacji Napoleona jako cesarza Francuzów. Chciał on stworzyć nową dynastię i umocnić swoją pozycję jako europejskiego przywódcy.