· Zgoda na zapis w Protokole II pkt. 1 o amnestii polskich więźniów ZSRR była bardzo kontrowersyjna. Sikorski, wyrażając zgodę, jakby przyznał się do bezpodstawnej winy Polaków, którzy zawinili tym, że są Polakami.
· Podleganie w sprawach operacyjnych Armii Polskiej Związkowi Radzieckiemu, co zawiera Art. 4.
Gen. Sikorski nie miał łatwego zadania, obejmując stanowisko premiera polskiego rządu na uchodźstwie i Naczelnego Wodza. Działania, które podejmował, miały wpływ na życie tysięcy ludzi, co wiązało się z presją. Dopiero po jego śmierci faktycznie doceniono jego starania, gdyż silna pozycja, czyli szacunek i uznanie władz brytyjskich i francuskich, pomagała sprawie polskiej wśród aliantów, z kolei jego śmierć oznaczała jeszcze większe pogorszenie znaczenia Rzeczpospolitej.