Konferencja miała na celu zapewnienie jedności między trzema głównymi mocarstwami alianckimi: ZSRR, Stanami Zjednoczonymi i Wielką Brytanią. Wielka Brytania i USA były zaangażowane w walki na froncie zachodnim, podczas gdy ZSRR prowadził działania na froncie wschodnim. Jedność i współpraca były niezbędne.
Konferencja w Teheranie była pierwszą z konferencji wielkiej trójki, których celem było ustalenie działań militarnych i ich harmonogramu wraz z ładem obowiązującym po wojnie.