Sokrates i jego uczniowie zostali określeni jako „paliwody same, / Wymoczki, śledzie, bosonogie bractwo”. Jest to więc grupa myślicieli chodzących boso. Wśród nich większość osób stanowią ludzie młodzi. Jednego z uczniów opisano jako bladego i rozczochranego, w mało eleganckiej szacie. Nie robi zatem zbyt dobrego wrażenia, podobnie jak jego towarzysze, chudzi i brudni. Przybierają oni rozmaite pozy, czym narażają się na śmieszność. Sam Sokrates siedzi w koszu uwieszonym na linie. Gdy z niego wychodzi, okazuje się tęgim mężczyzną o potężnej głowie i grubym karku, noszącym brudny chiton. Mimo takiego wyglądu sprawia wrażenie majestatycznego i groźnego.
Ukazanie wspomnianych postaci w ten sposób miało narazić je na ośmieszenie. Autor chciał skrytykować filozofów, o których słyszał, że demoralizują młodzież.
Sokrates był greckim filozofem. Został przedstawiony jako postać w utworze „Chmury” Arystofanesa, gdzie przypisano mu dopuszczanie się niegodnych czynów (bezbożnictwa oraz psucia ateńskiej młodzieży).