Los Izabeli w kontekście sytuacji kobiet w XIX–wiecznym społeczeństwie:
– uzależnienie finansowe od mężczyzn;
– uprzedmiotawianie kobiet;
– trudności w podjęciu edukacji i pracy zawodowej;
– zadaniem kobiety było korzystne zamążpójście;
– Izabeli odpowiadała taka sytuacja – żyła w swoim świecie, niczym się nie przejmowała, lubiła kokietować mężczyzn i mieć wielbicieli.
Emancypacja dąży do wyzwolenia pewnej grupy społecznej i obdarzenia ją pełnią praw. Zapewnia polepszenie pozycji społecznej, równouprawnienie i uzależnienie. W przypadku kobiet emancypacja dąży do zapewniania im takich samych praw, jakie posiadają mężczyźni. W XIX w. odnosiło się to do udziału w życiu publicznym, dostępie do edukacji oraz możliwości podjęcia pracy zawodowej (uniezależnienie się finansowe od mężczyzn).
Izabela była arystokratką. Nie musiała i nie chciała pracować, żyła we własnym świecie. Odpowiadało jej uzależnienie finansowe od mężczyzn, ponieważ sama nie musiała się niczym martwić. Lubiła być w centrum uwagi mężczyzn, których kokietowała. Wiedziała, że będzie musiała wyjść za mąż, jednak z czasem liczba kandydatów do jej ręki malała. Natomiast związek z Wokulskim uważała za mezalians i degradację społeczną.