Bohater początkowo jest poekscytowany swoją wolnością. Jednak im dłużej trwa jego podróż, to dowiaduje się, że silna jest w nim nostalgia i tęsknota: „Ja tęsknię do wybrzeży odwiecznych Europy”, a także smutek, rozpacz: „Lecz zbyt wiele płakałem! Jutrznie są bolesne, / Srogie – wszystkie księżyce, gorzkie – wszystkie zorze”.
Arthur Rimbaud był poetą francuskim, nazwanym jednym z poetów wyklętych. Wiódł burzliwe życie w Paryżu, odrzucał konwenanse społeczne. Tworzył bardzo krótko, zaczął pisać poezję jako nastolatek, a zakończył swoją karierę poetycką w wieku 21 lat. Z Paulem Verlaine’m łączyła go miłosna relacja.