![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Obliczamy pochodną funkcji f, a następnie jej miejsca zerowe. Teraz korzystając z informacji, że współrzędne szukanych punktów są symetryczne względem początku układu współrzędnych i wzoru Viete’a na sumę pierwiastków obliczamy współczynnik a. Przyrównujemy znowu pochodną do 0, ale już ze wstawioną do równania wartością a. Obliczamy ekstrema tej funkcji i zapisujemy przedziały monotoniczności. Zauważamy, że
i obliczamy współczynnik b. Zapisujemy ostateczny wzór funkcji (znamy już a i b). Obliczamy współrzędne punktów A i B.