![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Obliczamy dziedzinę funkcji. Delta musi być większa od 0, aby równanie miało dwa różne pierwiastki. Teraz ze wzorów Viete’a rozpisujemy sumę sześcianów pierwiastków. Tym sposobem otrzymujemy funkcję zależną od p. Obliczamy pochodną funkcji zależnej od p i przyrównujemy ją do 0, aby wyliczyć miejsca zerowe – miejsca ekstremów. Zapisujemy przedziały monotoniczności. Wartość maksymalna jest dla
. Obliczamy tę wartość przy użyciu wyprowadzonego wcześniej wzoru funkcji od p.