Ośrodkiem kultu religijnego w starożytnym Egipcie były liczne świątynie. Religia egipska miała charakter politeistyczny. Bogowie z egipskiego panteonu opiekowali się poszczególnymi dziedzinami życia ludzi oraz pełnili szczególne funkcje w świecie pozaziemskim. Egipcjanie posiadali najważniejszego, najpotężniejszego boga, który według ich wierzeń stworzył świat. Był to Bóg Ra, niekiedy także Amon. Obok Ra w panteonie występowali Horus, Ozyrys, Izyda, Anubis i Set. Bogów wyobrażano sobie jako zwierzęta lub ludzi z głowami zwierząt.
Egipcjanie wierzyli w życie pozagrobowe i przejście do krainy zmarłych. W przejściu do wiecznej szczęśliwości pomagało duszy dobre i moralne życie jej właściciela, modlitwy, amulety oraz magia. Dusza człowieka złego przestawała istnieć. Proces mumifikacji wywodził się z wierzenia, że dusza zamieszkuje ciało człowieka tak długo, jak jest ono utrzymane w dobrym stanie.
Starożytni Egipcjanie stworzyli unikalny system wierzeń i obrzędów religijnych, który wpłynął na świat antyczny – wierzenia i religijne praktyki egipskie zapożyczali w starożytności Macedończycy i Rzymianie.