Strajkujący upomnieli się o wydawnictwa bezdebitowe (tzw. wydawnictwa podziemne) w postulacie nr 3 – o zagwarantowaniu wolności słowa, druku i publikacji.
Wydawnictwa bezdebitowe zajmowały się drukowaniem nielegalnych i zakazanych w PRL publikacji. Potocznie nazywano tego typu wydawnictwa bibułą. Przykładem takiego wydawnictwa jest Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA.