Polityka terroru polegała na stosowaniu masowych aresztowań i wywozów do obozów koncentracyjnych oraz obozów zagłady. Ludzie żyli w poczuciu ciągłego zagrożenia. Osoby aresztowane często rozstrzeliwano.
Niemcy organizowali również łapanki i publiczne egzekucje. Schwytane przez okupanta osoby trafiały także do aresztów śledczych i więzień, gdzie brutalnie je przesłuchiwano. Potem aresztowanych albo mordowano, albo transportowano do obozów koncentracyjnych.
Politykę terroru w największym stopniu stosowano wobec inteligencji oraz duchownych, ponieważ Niemcy planowali pozbawić Polaków ich tożsamości narodowej i kultury. Z tego powodu uderzano głównie w przedstawicieli tych wartości.
Miejscami przesłuchiwań więźniów, które zyskały najgorszą sławę, były:
-więzienie Pawiak,
-areszt na ulicy Szucha,
-więzienie Montelupich w Krakowie,
-zamek w Lublinie.