Konflikty narodowościowe na Kresach Wschodnich istniały już przed wojną, jednak podczas okupacji się nasiliły. Spory specjalnie zaostrzali Niemcy.
Pod koniec 1942 r. powstała Ukraińska Armia Powstańcza (UPA), która zaczęła likwidować polskich cywilów. Członkowie UPA uważali, że eksterminacja Polaków na Kresach Wschodnich umożliwi przywrócenie wolnej Ukrainy.
Konsekwencją działań banderowców były mordy dokonywane na Polakach. Brali w nich udział nie tylko członkowie UPA, ale i ukraińscy chłopi, sąsiedzi Polaków. Morderstw dokonywali uzbrojeni w widły, siekiery czy łopaty. Okradali posiadłości zamordowanych obywateli, a następnie palili zabudowania.
Do najbrutalniejszych morderstw dochodziło na Wołyniu. Inne konflikty na tle narodowościowym miały miejsce na Wileńszczyźnie i na Białorusi.