Poetka „bawi się” frazeologizmami, które wykorzystuje w wierszu. Rozbijając ich formę, pokazuje jednocześnie nieporządek i chaos panujący w strukturze utworu, jak i umyśle człowieka, szczególnie wraz z postępującym wiekiem.
Rozbite formy frazeologizmów powinny być nieczytelne w swoim odbiorze, lecz przed kontekst wiersza i ciąg myśli składających się na utwór są one jasne dla odbiorców.