Wiersz powstał po upadku powstania listopadowego. Na ziemiach polskich zaborcy wzmogli wówczas represje. To budziło powszechny sprzeciw w społeczeństwie, zwłaszcza wśród emigrantów. Dlatego Słowacki nawiązuje do mesjanizmu –„ludzie cierniowymi kłaniają się korony/[…] I o miecz jak o jałmużnę proszą” Ludzi wracający do ojczyzny, umęczeni jak Chrystus w cierniowej koronie, nie proszą jednak o modlitwę a o miecz – chcą zemsty. Nie chcą biernie poddawać się uciskowi zaborcy. Ludzie z wiersza wiedzą że płacz i pokorne oczekiwanie nic nie da. Trzeba się zorganizować do walki.
Wiersz powstał po upadku powstania listopadowego, w trakcie represji zaborców. Słowacki nawoływał do kolejnej walki o niepodległość.