Pokazuje, że nic w życiu nie jest stałe i pewne: bogactwo, władza, wiedza: „Byłeś bogaty, a oto cierpisz ubóstwo i nędzę […] byłeś uczony, a oto nauki […] stały ci się nieużyteczne[…]”
Odwołuje się do emocji używając słownictwa wartościującego: „Gadatliwi i krzykliwi są jako chłopięta w szkole, a najmędrszy nauczyciel nie przegada jednego zuchwałego i języczliwego chłopięcia.”
Mickiewicz odwołuje się do rozumu – pokazując że nic w życiu nie jest pewne, oraz do uczuć używając słownictwa wartościującego.