| Miłość. | Pewnie kochankiem jest tej dziewczyny / pewnie to jego kochanka |
| Tęsknota. | Czemuż nie przejdą łzy moje! |
| Przeszłość. | gdziem rzadko płakał, a nigdy nie zgrzytał. |
| Miejsca znane i bliskie. | Domowa rzeko; jedna już tyko jest kraina taka; gdzie milsze burzliwego wieku niepokoje?; Litwo! |
Cechy charakterystyczne dla poezji A. Mickiewicza:
Pytania retoryczne,
Wykrzyknienia,
Słownictwo potoczne,
Używanie słowa „gdziem”,
Powtórzenia
Apostrofy
Mickiewicz często używa słownictwa pytającego, związanego z miejscem „gdzie”, „kędy”
Pisze o tęsknocie za ojczyzną, krajem lat dziecinnych
Używa powtórzeń, anafor i apostrof
Stosuje wykrzyknienia i pytania retoryczne.