Podany fragment odwołuje się do konwencji impresjonistycznej. Jest ona widoczna w opisie przyrody, charakteryzującym się ulotnością i ukazywaniem nastroju chwili –ozlegał się grochot zsypywanych do wozów kartofli… miejscami orano jeszcze pod siew… stada krów srokatych pasły się na ugorach… długie, popielate zagony rdzawiły się młodą szczotką zbóż wschodzących… to gęsi niby płaty śniegów bieliły się na wytartych, zrudziałych łąkach… krowa gdzieś zaryczała… ogniska się paliły i długie, niebieskie warkocze dymów ciągnęły się nad zagonami. Dzięki zastosowaniu tej konwencji opis wiejskiego krajobrazu przypomina impresjonistyczny obraz. Charakterystyczna jest także kolorystyka opisu – senne szarości przełamane jaskrawością czerwieni.
W epoce Młodej Polski popularne była następujące konwencje literackie:
Symbolizm – założenie, że istnieje świat ukrytych znaczeń, korzystanie z symboli.
impresjonizm – skupienie na przedstawianiu krajobrazu oraz subiektywnych odczuć i ulotnych chwil
Ekspresjonizm – skupienie na przeżyciach wewnętrznych i emocjach, jaskrawa, wyrazista kolorystyka