Zarówno w opowiadaniu Weroniki Murek Ołówek, siekierka, kijek, jak w wierszu Tadeusza Nowaka, pojawia się groteskowy obraz wsi. Rozmowa z panem jest przykładem liryki sytuacyjnej, przedstawia spisywanie protokołu zbiorów w biurze wójta. Świadczą o tym fragmenty ukazujące wypowiedzi postaci lirycznych – wójta i protokolanta. Przedstawiona sytuacja ma paradoksalny charakter. Wynika on przede wszystkim z zestawienia tradycyjnego chłopskiego światopoglądu, charakteryzującego się wiarą w legendy i zabobony (Paproć mu w nocy świeci.) oraz przekonaniem o istnieniu ponadludzkich sił (Stąd ta rzeczy mistyczność) z biurokracją, szczegółowym spisywaniem płodów rolnych. Podobnie jak w opowiadaniu Murek, w omawianym wierszu współczesna wieś jest światem paradoksów i wewnętrznych sprzeczności, w którym próżno szukać logiki.
Logika sytuacyjna to rodzaj liryki, który odnosi się do konkretnych wydarzeń i sytuacji. Elementy charakterystyczne: sekwencja wydarzeń, dialogi.