W tym zadaniu masz wyjaśnić, co narrator mówi o stosunku Polaków do polityki po zmianie ustrojowej. Następnie porównaj ten stosunek z podejściem do spraw publicznych charakterystycznym dla czasów PRL, odwołując się do treści akapitu 7.
W akapicie 7. narrator wskazuje, że po zmianie ustrojowej stosunek Polaków do polityki stał się bardziej zdystansowany i obojętny. Polityka przestała być sprawą emocjonalnie angażującą i wspólnotową, a zaczęła być postrzegana jako coś nużącego, chaotycznego i niewartego uwagi. Po 1989 roku sprawy publiczne zostały w pewnym sensie „oddane” politykom, a obywatele coraz rzadziej czuli potrzebę aktywnego zainteresowania się nimi. W czasach PRL polityka była obecna w życiu codziennym w sposób przymusowy i opresyjny. Budziła strach, sprzeciw lub nadzieję na zmianę. Po transformacji ustrojowej zniknęło poczucie wspólnego zagrożenia i wspólnej walki, a w jego miejsce pojawiło się znużenie i brak wiary w sens uczestnictwa w życiu publicznym.
1. Przeczytaj akapit 7. i zwróć uwagę na ocenę postawy Polaków wobec polityki po 1989 roku.
2. Zauważ motyw obojętności i zmęczenia sprawami publicznymi.
3. Przypomnij sobie, jak polityka funkcjonowała w życiu ludzi w czasach PRL.
4. Porównaj przymusowe zaangażowanie z późniejszym dystansem i rezygnacją.
5. Wyciągnij wniosek, że po zmianie ustrojowej polityka przestała być sprawą wspólną i emocjonalnie ważną.
Ćwiczenie 1.
348