Oceń prawdziwość stwierdzeń dotyczących sposobu przedstawienia pamięci, przeszłości i miejsca w opowiadaniu.
1. Z fragmentu I wynika, że chociaż budynku już nie ma, to miejsce przechowuje sacrum dawnej świątyni. – P
2. Dla starego człowieka z fragmentu II przeszłość jest światem rzeczywistym. – P
3. Ze wszystkich fragmentów i całego opowiadania wynika, że upływ czasu sprawił, iż o dawnej cerkwi pamięta już tylko natura. – F
1. Zwróć uwagę, że mimo braku budynku narrator wskazuje dokładne miejsce prezbiterium, co sugeruje, że przestrzeń nadal zachowuje ślad dawnej świątyni i jej symboliczny wymiar.
2. Zauważ, że stary człowiek opisuje nieistniejącą już wieś tak, jakby wciąż trwała; przeszłość funkcjonuje w jego pamięci jako rzeczywistość żywa i pełna szczegółów.
3. Sprawdź, czy tylko natura „pamięta” o cerkwi; dostrzeż, że pamięć przechowuje również narrator i stary człowiek, więc nie jest ona ograniczona wyłącznie do przyrody.
Ćwiczenie 1.
348