W tym zadaniu musisz wyjaśnić, jak rozumiesz myśl Szczypa, który – inspirując się esejem Jana Parandowskiego – pisze o tym, że w literaturze przeszłość, teraźniejszość i przyszłość łączą się w jeden wspólny nurt. Powinieneś zastanowić się, co oznacza brak wyraźnych granic między czasami w dziełach literackich i jak wpływa to na sposób odbioru literatury.
Refleksja Szczypa oznacza, że literatura przekracza zwykły, chronologiczny porządek czasu. W utworach literackich wydarzenia z przeszłości mogą wpływać na teraźniejszość i przyszłość, a doświadczenia dawnych pokoleń pozostają aktualne dla współczesnych czytelników. Czas w literaturze nie jest zamknięty w sztywnych ramach, a tworzy ciągłość. Oznacza to również, że dzieła sprzed wielu lat nadal „żyją”, ponieważ są czytane i interpretowane na nowo. Literatura pozwala spotkać się różnym epokom i pokoleniom w jednym wspólnym doświadczeniu. W ten sposób przeszłość nie przemija całkowicie, lecz trwa w teraźniejszości i kształtuje przyszłość.
1. Najpierw zastanów się, co oznacza dosłowne znaczenie cytatu (brak wyraźnych granic między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością).
2. Pomyśl, jak działa literatura – czy utwory powstają tylko dla swoich czasów, czy także dla przyszłych pokoleń.
3. Zwróć uwagę, że czytając dawne teksty, przenosisz ich treść do swojej teraźniejszości.
4. Uświadom sobie, że doświadczenia bohaterów sprzed lat mogą być aktualne również dziś.
5. W odpowiedzi pokaż, że literatura łączy różne czasy w jeden „strumień”, dzięki czemu przeszłość wpływa na teraźniejszość i przyszłość.
Ćwiczenie 1.
348