Atom wodoru dąży do osiągnięcia dubletu elektronowego, a atom tlenu do oktetu elektronowego.
Każdy pierwiastek dąży do osiągnięcia konfiguracji gazu szlachetnego, dla którego energia atomu jest najmniejsza. Każdy pierwiastek dąży więc do całkowitego wypełnienia ostatniej powłoki (powłoki walencyjnej) poprzez przyjęcie, oddanie elektronu innemu atomowi. Wodór dąży do osiągnięcia konfiguracji elektronowej najbliższego gazu szlachetnego, czyli helu. Dlatego też wodór dąży do uzyskania dubletu, czyli dwóch elektronów na ostatniej powłoce, co odpowiada konfiguracji elektronowej helu. Natomiast tlen, dąży do osiągnięcia konfiguracji elektronowej najbliższego gazu szlachetnego, neonu. Dlatego też tlen dąży do uzyskania oktetu, czyli ośmiu elektronów na ostatniej powłoce, co odpowiada konfiguracji neonu.