Panowanie Kazimierza Wielkiego obfitowało w wiele reform, m.in.: wydanie statutów ujednolicających prawo, otwarcie Akademii Krakowskiej, wprowadzenie do obiegu nowej monety, utworzenie w Krakowie sądu prawa niemieckiego i lokowanie nowych miast. Reformy te przyczyniły się do znacznego wzmocnienia władzy królewskiej i wzbogacenia skarbu państwa. Handel międzynarodowy znacząco się ożywił, zwiększono ilość wydobywanej soli w Bochni i Wieliczce.
Zmiany, które wprowadził Kazimierz Wielki, napotykały niejednokrotnie na opór poddanych (przykładem może być konfederacja Macieja Borkowica, byłego starosty poznańskiego, który zbuntował się przeciw nowemu staroście wielkopolskiemu, ponieważ ten nie pochodził z Wielkopolski), Jednak ostatecznie zwiększyły zamożność ludności.
Reformy Kazimierza Wielkiego wzmocniły państwo, choć wiele kosztowały. Król był jednak wybitnym politykiem i zdawał sobie sprawę z korzyści długofalowych.