Rozwój medycyny przyniósł przede wszystkim zmniejszenie zachorowalności na choroby zakaźne, takie jak cholera, krztusiec, ospa, tyfus, czerwonka,
Łaźnie pozwalały utrzymać higienę tych osób, które nie posiadały w domu łazienki (w XIX w. prywatna łazienka wciąż była luksusem),
Wodociągi i kanalizacja wyeliminowały różnego rodzaju zagrożenia epidemiologiczne,
Rozwiązano problemy z insektami i szczurami poprzez upowszechnienie murowanego budownictwa,
Rozwój diagnostyki, szczepień, dostępność leków zmniejszyły prawdopodobieństwo wystąpienia chorób zakaźnych,
Rozwój antyseptyki – większa dbałość o higienę.
Ważną postacią w dziedzinie antyseptyki był węgierski lekarz Ignaz Semmelweis, który zauważył zależność występowania gorączki krwotocznej od nieumytych, niezdezynfekowanych instrumentów medycznych. W szpitalu, w którym rozpropagował swoje obserwacje, zgony wynikające z zakażeń zminimalizowano niemal do zera. Pomimo potwierdzenia jego teorii w praktyce, założenia Semmelweisa były początkowo traktowane wręcz z wrogością przez ówczesnych lekarzy.