Odruchy bezwarunkowe to wrodzone i automatyczne reakcje na bodźce, takie jak mruganie w odpowiedzi na jasne światło. Odruchy te pomagają organizmowi szybko i skutecznie reagować na zmiany środowiskowe i chronić organizm przed uszkodzeniem.
Z drugiej strony odruchy warunkowe to wyuczone reakcje na bodźce, które były wielokrotnie kojarzone z określonym skutkiem, takim jak ślinienie się na dźwięk dzwonka z powodu jego powtarzającego się skojarzenia z obecnością pokarmu. Odruchy warunkowe pozwalają organizmowi przystosować się do nowych warunków środowiskowych, ucząc się reagować na wcześniej obojętne bodźce w sposób korzystny dla przeżycia.
Wyjaśnienie:
Przykładem odruchu warunkowego jest poszukiwanie przycisku włącznika światła na ścianie po wejściu do ciemnego pomieszczenia, natomiast bezwarunkowego: rozszerzenie źrenic, by do układu optycznego oka mogło wpaść więcej światła.
