Przyczyną cukrzycy typu I jest autoagresja układu odpornościowego skierowana przeciwko komórkom trzustki, które odpowiadają za wytwarzanie insuliny, natomiast w przypadku cukrzycy typu II – nieprawidłowe odpowiedzi komórek i tkanek na wiązanie insuliny, czyli tzw. insulinooporność. Dodatkowo cukrzyca typu I ma podłoże genetyczne, natomiast cukrzyca typu II może być traktowana jako choroba nabyta w połączeniu z predyspozycjami genetycznymi. Objawy cukrzycy typu I są często bardzo gwałtowne i szybko postępujące, należą do nich szybki spadek masy ciała, czy częstomocz powiązany z bardzo silnym pragnieniem, natomiast w przypadku cukrzycy typu II – narastają wraz z postępującymi złymi nawykami żywieniowymi, czy stylem życia. Do objawów cukrzycy typu II należą bardzo silne pragnienie, obecność glukozy w moczu, otyłość, insulinooporność, zespół metaboliczny.
Wyjaśnienie:
Cukrzyca typu II jest uznawana za chorobę cywilizacyjną, która powstaje na skutek nieprawidłowego odżywiania się, braku aktywności fizycznej, czy nadmiernego spożywania alkoholu. Taki styl życia prowadzi do otyłości, który jest jedną z przyczyn tego rodzaju cukrzycy.
