Wiązanie wielokrotne w cząsteczce azotu tworzy się z udziałem sześciu elektronów. Do uzyskania oktetu każdemu z atomów azotu brakuje trzech elektronów (azot ma pięć elektronów walencyjnych). Skutkuje to tworzeniem wiązania potrójnego podczas uwspólniania elektronów. Oba atom azotu osiągają w ten sposób trwałą konfigurację elektronową.
W pierwszym kroku zapisz wzór cząsteczki azotu – N2. Azot ma pięć elektronów walencyjnych. Do uzyskania oktetu elektronowego brakuje mu trzech elektronów. Elektron ten może zostać uwspólniony pomiędzy atomami, co powoduje powstanie wiązania kowalencyjnego niespolaryzowanego. Elektrony walencyjne, które nie biorą udziału w wiązaniu, tworzą pary niewiążące (dwa elektrony to jedna para). Na fioletowo zaznaczono wiązania między elektronami wiążącymi.
