Wiązanie wodorowe — typ oddziaływania międzycząsteczkowego pomiędzy elektrododatnim atomem wodoru a innym atomem elektroujemnym, takim jak azot, fluor lub tlen. Obecność wiązań wodorowych znacząco wpływa na właściwości substancji. Przykład może stanowić wpływ na temperaturę wrzenia. Obecność wspomnianych wiązań podnosi temperaturę wrzenia, ponieważ substancja ulega wrzeniu dopiero po pokonaniu sił wiązań wodorowych. Brak wiązań wodorowych ułatwia ten proces i zachodzić on może w niższej temperaturze.
Przykład, w którym wiązania wodorowe mają wpływ na temperaturę wrzenia jest woda i metan. Między cząsteczkami wody (H2O) może dochodzić do wytwarzania wiązań wodorowych, a jej temperatura wrzenia to 100 stopni Celsjusza. Z kolei metan (CH4) nie tworzy wiązań wodorowych, a jego temperatura wrzenia to -164 stopnie Celsjusza.