Przykładem cząsteczki z wiązaniem kowalencyjnym spolaryzowanym jest HCl. Biegun dodatni jest bliżej atomu wodoru, a biegun ujemny bliżej atomu chloru
W pierwszym kroku spójrz do układu okresowego, by odnaleźć związek, w którym są wiązania kowalencyjne spolaryzowane. Są to takie wiązania, w których elektroujemność mieści się pomiędzy wartościami 0,4 a 1,7. Elektroujemność atomu wodoru jest równa 2,1, a elektroujemność atomu chloru 3,0. Różnica elektroujemności wynosi zatem:
3,0 – 2,1 = 0,9 — wartość ta mieści się w pożądanym przedziale.
Biegun ujemny cząsteczki jest przy bardziej elektroujemnym atomie – w tym przypadku jest to chlor. Biegun dodatni jest przy atomie mniej elektroujemnym.