Elektroujemność wraz ze wzrostem liczby atomowej w grupie w układzie okresowym pierwiastków maleje mimo wzrostu ładunku jądra atomu, ponieważ odległość elektronów od jądra rośnie oraz ze względu na efekt ekranowania wykazywany przez elektrony niewalencyjne.
Elektroujemność to miara zdolności przyciągania elektronów przez jądro. Pierwiastki silnie elektroujemne to takie, których jądro silnie przyciąga elektrony. Numer okresu ma wpływ na ilość powłok elektronowych. Im więcej powłok – tym słabiej przyciągane są elektrony walencyjne (ze względu na wydłużenie odległości między jądrem a elektronami). Siła oddziaływań jest też zmniejszana przez efekt ekranowania. Polega on na tym, że elektrony niższych powłok również oddziałują z jądrem, co obniża jego siłę oddziaływania z elektronami walencyjnymi. Im więcej poziomów energetycznych, tym większy efekt ekranowania i tym mniejsza elektroujemność.