Życie niewolnika na wsi i w mieście różniło się od siebie. W pierwszym przypadku musieli oni w pocie czoła pracować na polach uprawnych, byli bici i niedożywieni. W mieście ich los był nieco lepszy, ponieważ przeważnie stanowili oni część służby urzędników lub kapłanów.
Starożytni niewolnicy byli w większości przypadków traktowani przez swoich właścicieli jak przedmioty. Tę sytuację zmieniło dopiero nadejście chrześcijaństwa, które zakazywało niewolnictwa.