Gmina chrześcijańska składała się z ludzi wierzących w Jezusa z danego obszaru, którym przewodził biskup. Wspólnoty takie posiadały autonomię i pomagały członkom swojej społeczności. Było to kuszące dla Rzymian również z tego powodu, że chrześcijaństwo było religią uniwersalną, dostępną dla wszystkich warstw społecznych.
Mimo licznych i trwających setki lat prześladowań chrześcijan, liczba wyznawców tej religii stale rosła. Jednym z powodów takiej popularności mógł być fakt, że rzymski panteon bóstw stał się zbyt duży i skomplikowany a chrześcijaństwo było stosunkowo prostą religią.