Seneka uważał niewolników za równych obywatelom pod tym względem, że byli ludźmi i wobec losu byli tak samo mali jak każdy człowiek. Różniło się to od poglądów większości starożytnego świata, który odczłowieczał niewolników i traktował ich jak rzeczy.
Poglądy Seneki na niewolnictwo odbiegały od ogólnie przyjętych norm. Jako jeden z pierwszych, zaczął on humanizować niewolników, których dotychczas traktowano jako przedmioty.