W przeciwieństwie do ludzi średniowiecza ludzie renesansu uważali człowieka za istotę doskonałą. Ich celem było rozwijanie wszelkich umiejętności, które posiadali, kształcenie się po to, by być wszechstronnym. Stawiali na rozwój jednostki, co było dość nowoczesną ideą. Nie zapominali o aspekcie fizycznym, o pięknie ciała, które powinno być równie idealne, co rozum, dlatego ćwiczenia były nieodłącznym elementem ich życia. Wbrew pozorom ludzie renesansu nie odrzucali religii – nierzadko sami byli duchownymi. Postulowali między innymi o to, by tłumaczyć Pismo Święte na języki narodowe.
Papieże nie zgadzali się początkowo na tłumaczenie Biblii. Nie bez powodu: święty Hieronim, tłumacząc Pismo Święte, popełnił błąd, który skutkował tym, że później na wielu wizerunkach Mojżesz był przedstawiany jako „rogaty” zamiast „promienisty”.