Marcin Luter odrzucał rolę dobrych uczynków w procesie zbawienia. Twierdził, że człowiek może być zbawiony niezależnie od nich. Zasada trzech „tylko” obejmowała łaskę Boga, wiarę i prawdę pochodzącą z Pisma Świętego – te warunki musiały być spełnione, by człowiek mógł zostać po śmierci zbawiony.
Luter odrzucał nauki ludzi Kościoła – był przekonany o tym, że duchowni często błądzą lub szerzą tezy niezgodne z Biblią. To właśnie Pismo święte było dla niego źródłem jedynej prawdy.