Sód:
— względem wodoru: I
— maksymalna względem tlenu: I
Bar:
— względem wodoru: II
— maksymalna względem tlenu: II
Glin:
— względem wodoru: III
— maksymalna względem tlenu: III
Bor:
— względem wodoru: III
— maksymalna względem tlenu: III
Węgiel:
— względem wodoru: IV
— maksymalna względem tlenu: IV
Fosfor:
— względem wodoru: III
— maksymalna względem tlenu: V
Siarka:
— względem wodoru: II
— maksymalna względem tlenu: VI
Brom:
— względem wodoru: I
— maksymalna względem tlenu: IV
Określanie wartościowości względem tlenu:
Najwyższą wartościowość otrzymujemy, patrząc do układu okresowego pierwiastków, w którym istotny jest dla nas numer grupy, w której znajduje się dany pierwiastek. Dla pierwiastków z grupy pierwszej i drugiej najwyższa (i jednocześnie jedyna) wartościowość jest równoważna z numerem grupy. Dla grup 13-17 jest to druga cyfra tworząca numer grupy (na przykład dla siarki, która jest w grupie 16 – najwyższa wartościowość jest równa VI).
Określanie wartościowości względem wodoru:
Dla grup 1, 2, 3, 4 zasada jest taka sama jak w przypadku związków pierwiastków z tlenem. Z kolei dla pierwiastków grupy 15. wartościowość ta wynosi III. Dla grupy 16. – II. Natomiast dla grupy 17. – I.