AlCl3 – chlorek glinu
FeS – siarczek żelaza(II)
Cr(NO3)3 – azotan(V) chromu(III)
ZnSO4 – siarczan(VI) cynku
CuCO3 – węglan miedzi(II)
Na2SO3 – siarczan(IV) sodu
Ag3PO4 – fosforan(V) srebra(I)
Ca3(PO4)2 – fosforan(V) wapnia
NiSO4 – siarczan(VI) niklu(II)
Mn(NO3)2 – azotan(V) manganu(II)
Nazwy soli składają się z dwóch członów. Pierwszy to pochodzenie zależne od kwasu. Dla soli kwasów tlenowych używamy końcówki -an (np. siarczan, węglan), natomiast dla beztlenowych – końcówki -ek (np. chlorek, jodek). Drugą część stanowi nazwa metalu. Dla metali 1 i 2 grupy, ale także dla glinu i cynku, nie ma konieczności podawania wartościowości. Wartościowość kwasu podajemy, gdy istnieją analogiczne kwasy, o innej wartościowości (np. kwas siarkowy(IV) i (VI)).